Kursor, 11 III 2010

Znikający punkt rzeczywistości

Odbił się w zwierciadłach tęczówki

Ginąc tarmosi rozbiegane myśli

Migający kursor domaga się uwagi

Na szerokim ekranie

Rozkazuje białym dłoniom

A one posłusznie pracują miarowo

Szkoda zabieganych dłoni

Które zamiast nóg roztańczonych

Zastępować mają nam transport

Pomiędzy jednym transferem a drugim


Jedna odpowiedź to “Kursor, 11 III 2010”

  1. piekny współczesny wiersz mama

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

 
%d blogerów lubi to: